Çok sayıda yazıt, mezar, grafiti ve üç antik sinagogdan anlaşıldığına göre, Yahudilerin Anadolu’da Roma döneminden beri yaşamışlardır. İlk gelişleri belki de İÖ 6. yüzyıla, ‘Babil sürgünü’ dönemine kadar gider.
İS 10-11. yüzyıllarda Kırım’dan gelen Karaylar, İstanbul ve Antalya’ya yerleşti. 15. yüzyıl ortasından itibaren orta Avrupa kökenli Aşkenaz ve 1492’den itibaren İspanya ve Portekiz kökenli Sefarad Yahudileri, Osmanlı topraklarına gelmeye başladı. Roma-Bizans döneminden beri burada yaşayan ve Rumca konuşan Romaniyot Yahudileri ise zamanla Sefaradların arasında asimile oldu.
Yeni fetihler ve özellikle Avrupa’daki huzursuzluklar sonucu Osmanlı topraklarına Yahudi akını uzun süre devam etti. Halbuki 19. yüzyıldan başlayarak ardı arkası kesilmeyen savaşlar, Kurtuluş Savaşı ve Türkiye Cumhuriyeti ile İsrail devletlerinin kurulmasıyla Musevi cemaati sayıca giderek azaldı.